HR-RAIL weigert alarmbelprocedure OVS te aanvaarden

De kogel is door de kerk. Onze werkgever heeft onze alarmbelprocedure van de tafel geveegd. De reden hiervoor werd uit de doeken gedaan in een mistige mail waar noch kop noch staart aan te binden is. Ergens is er een regel te vinden in een paragraaf van één of andere bundel die hen toelaat uitgebreid te kommaneuken. En daar staan we dan. De werkgever eigent zich het recht toe om te beslissen dat de werknemer iedere vorm van protest moet laten varen. Dit is niet een uitholling van het stakingsrecht, dit is een complete negatie ervan. Terwijl ik dit schrijf, vertelt de radio mij dat de staking bij distributieketen Lidl haar tweede dag ingaat. Proficiat aan onze collega-werknemers. Het verheugt me dat toch nog iemand een kruimel rechten heeft.

Akkoord, we zijn een aangenomen vakbeweging, het geadopteerde kneusje in de uitgebreide spoorwegfamilie. En in tegenstelling tot onze grotere broers hebben wij geen gouden ticket om ons te nestelen in de knusse zetels van de achterkamerpolitiek. Wij strijden met open vizier en benutten alle mogelijke wettelijke middelen om ons doel te bereiken. En dit doel is het beschermen van de fundamentele rechten van de werknemers van deze ijzeren weg.

Helaas heeft iemand onderweg de spelregels wat herschreven en vergeten dit addendum op te sturen naar ons. Aangezien wij moeten hunkeren naar de pauselijke zegen van onze werkgever om actie te kunnen voeren, worden wij de facto monddood gemaakt. Daarom lijkt het mij opportuun dat we deze werkwijze uitgebreid in vraag stellen.

Tijdens de laatste en eigenlijk enige sociale verkiezing behaalden wij een behoorlijke score. We kregen een duidelijk mandaat van onze collega’s en als resultaat zijn we nu vertegenwoordigd in ongeveer ieder officieel orgaan. Daar is ons verhaal helaas meestal een eenzame stem in een woestijn van onverschilligheid. Het is dan ook ironisch dat de werkgever nu onze aanwezigheid in die praatbarakken hanteert om onze eisen af te wijzen. Men verwijst alles terug door naar deze comités waar ons protest weer zal botsen op de bakstenen van hun muur van stilzwijgen. En kan iemand me alsjeblief uitleggen hoe men kan debateren over een beslissing die reeds is genomen en ze niet willen terugdraaien? Dat lijkt me een oefening in zinloosheid.

Onze eisen zijn gegrond. Daarvan zijn we heilig overtuigd. Ze willen nu met deze eenmalige uitbetaling de spons vegen over alles en daar blijft het bij. De mensen, laten we ze managers noemen, die dit probleem in het leven hebben geroepen, blijven zelfgenoegzaam in hun zetel loungen. Er komt tot nader bericht geen bijsturing aan het beleid. Alles blijft zoals het is tot het emmertje weer overloopt. En dan wat? Gaan ze weer hun chequeboekje tevoorschijn toveren? 

Er wordt bewust voorbijgegaan aan het feit dat de NMBS gewetensloos de wet al sinds 1971 negeert. En ergens zal er wel iemand een schouderklopje krijgen voor deze briljante oplossing die de werkvloer volledig in rep en roer zet. Nergens slaat een verantwoordelijke een mea culpa. Waarschijnlijk te druk bezig premies en bonussen op te tellen.

Wij kunnen ons niet neerleggen bij deze werkwijze. De sociale strijd is altijd al een doorn in het oog van de werkgevers geweest. Dat is van alle tijden. Maar hier gaat men ons inziens een brug te ver. Een werknemer moet niet op zijn kniëen zitten om alsjeblief eens actie te kunnen voeren en de ring kussen van de werkgever.

Wat hier is gebeurd, is niet meer en niet minder dan een strafbaar feit, een misdrijf…

2 Comments on “HR-RAIL weigert alarmbelprocedure OVS te aanvaarden”

  1. Is er geen mogelijkheid om dit rechterlijk aan te klagen vanwege het schenden va het gelijkheidsprincipe, hier toch overduidelijk?

  2. en hiermee is de kous dan af? of wordt er nog verdere actie ondernomen? ik vraag me af waarom ik dan maar betaal voor jullie als jullie onze rechten niet kunnen verdedigen….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.