Kantekeningen bij vakbondsmanifestatie

Morgen worden de vlaggen, blazers en de grote trom weer vanonder het stof gevist en is een grote en luide manifestatie gepland in onze hoofdstad door de erkende organisaties. Wederom zullen ze in vrolijke ganzenpas door de straten huppelen en zich opwerpen als de grote beschermheren van de syndicale strijd. Ze maken hier zelfs gewag van in hun officiële communiqué. Een luide gil van protest om de vrijheid tot het voeren van syndicale acties te vrijwaren. Ik viel hiervoor onmiddellijk op mijn knieën en de Heer weze geprezen.
Toch een kleine kanttekening van kritiek in deze lofzang naar onze collega-syndicalisten toe, als u mij toestaat.
Wij, als onafhankelijke, niet politiek gebonden en helaas ook niet erkende vakbeweging, missen het voorrecht om een stoel bij te schuiven aan de grote-mensen-tafel. Dus daar waar de grote spelers de grote beslissingen nemen, kunnen wij onze stem niet laten horen. Waaruit we helaas ook moeten besluiten dat de mening van onze talloze leden hun onverschillig koud laat.


Zo was het ook toen het akkoord over de stakingsreglementering werd beklonken. Immers, met de intrede van de wetgeving betreffende de minimale dienstverlening bij het spoor, diende een voorafgaande procedure tot staking te worden ontwikkeld. Als vakbond streef je dan best naar eenvoud en duidelijkheid, maar de erkende organisaties hebben daar blijk gegeven van een zeer enge tunnelvisie en hebben plaats genomen aan de verkeerde kant van de tafel, netjes op de schoot van de werkgevers. Dit in een wanhopige poging om iedere vorm van vernieuwing en concurrentie van andere spelers monddood te maken. Aan die tafel is de syndicale strijd binnen de NMBS een stille dood gestorven. Om dan nu zingend en scanderend door de straten te benen, lijkt me dan ook wat schijnheilig. Ze zijn op zijn minst medeplichtig aan deze syndicale misdaad. Bovendien worden wij als spoorwegpersoneel weer verbannen van deze manifestatie. Blijkbaar heeft iedereen recht om op te komen voor hun rechten behalve één categorie, zijnde wij.
Maar optimistisch als we zijn, hebben we gepoogd onze strijd verder te zetten in dit verstikkende keurslijf, ons netjes aan deze nieuwe regels gehouden en dit met een vernieuwde, verbeten inzet. Keurig dienen wij alarmbelprocedure na alarmbelprocedure in en dit steeds om ernstige en legitieme redenen. Maar keer op keer ketsen deze af op het granieten veto van HR-Rail, die zich als onverbiddelijk despoot het alleenrecht toegeëigend om over de legitimiteit van een actie te beslissen. Ja, u lees dit goed, de werkgever bij ons heeft de exclusieve stem om te beslissen of wij, de werknemers mogen actie voeren en dit werd beslist met de goedkeuring van bepaalde syndicale organisaties. Ik weet niet welke alcoholische dranken aan die tafel werden genuttigd, maar ze moeten behoorlijk pittig zijn geweest.

Ik weet dat we eindeloos kunnen debatteren over de zin of onzin van stakingen en voor beide meningen zijn er valabele argumenten te vinden. Maar het gaat daar niet over. Het gaat erover dat men er bruutweg is in geslaagd om ons volledig te ontwapenen van een heel belangrijk element in iedere syndicale strijd; de mogelijkheid om actie te voeren.
We geven de strijd uiteraard niet op. Daarvoor zijn we veel te koppig en te heilig overtuigd van ons gelijk. En we weten dat jullie op ons rekenen om jullie belangen te blijven verdedigen. Wat wij zeker zullen blijven doen. Maar ik denk dat we onze strijd een versnelling hoger zullen moeten schakelen en even haasje over zullen moeten spelen met onze werkgevers. De logische volgende stap lijkt ons dan ook om deze zaak aanhangig te maken bij de arbeidsrechtbank. Als ze niet naar ons willen luisteren, vinden wij wel een middel om hen te doen luisteren.

Dus vergeef ons als wij maandag forfait moeten geven in de hoofdstad. We zullen het even te druk hebben met de reële strijd om met een vlaggetje te zwaaien of op een trom te slaan.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.